У першыя пасляваенныя гады ў Беларусі вялікай праблемай было аднаўленне, стварэнне і арганізацыя дзейнасці ўстаноў аховы здароўя. Ужо праз тыдзень пасля вызвалення г. Кобрына — 26 ліпеня 1944 г. была створана бальніца на 180 ложкаў. На пасяджэнні выканкама Кобрынскага раённага Савета дэпутатаў працоўных 6 студзеня 1946 г. было разгледжана пытанне «Аб адкрыцці станцыі хуткай дапамогі».