Мікалай Рыгоравіч Макараў нарадзіўся 25 снежня 1917 г. у сяле Соф’іна ў сялянскай сям’і, у 1928 г. сям’я пераехала ў г. Сярдобск Саратаўскай губерні (цяпер Пензенскай вобласці). Закончыў 7 класаў (1933) і ветэрынарны тэхнікум (1937), працаваў заатэхнікам. У 1937 г. прызваны ў Чырвоную армію.

Аляксей Васільевіч Лапацін нарадзіўся 18 лютага 1915 г. у сяле Дзюкава Каўроўскага павета Уладзімірскай губерні (цяпер Шуйскага раёна Іванаўскай вобласці). Бацька загінуў у Першую сусветную вайну. У сяле Колабава закончыў сямігодку, у 1933 г. — школу фабрычна-завадскога навучання ў г. Каўрове. Працаваў слесарам на экскаватарным заводзе. У кастрычніку 1937 г. прызваны ў Чырвоную армію, накіраваны ў Саратаўскае ваеннае пагранічнае вучылішча НКУС, якое закончыў у 1940 г.

Васіль Фёдаравіч Марозаў нарадзіўся 23 снежня 1925 г. у п. Васільсурск Варатынскага раёна Ніжагародскай вобласці ў сям’і рабочага. У яго былі тры браты і сястра. Жылі фактычна на хутары. З дзяцінства зведаў цяжкую фізічную працу, рыбалку і паляванне, каб дапамагаць карміць вялікую сям’ю. Закончыў восем класаў, працаваў у лясгасе на нарыхтоўцы лесу. Бацька з пачаткам вайны пайшоў на фронт. Брат Анатоль загінуў на фронце. Брат Уладзімір ваяваў на танку, затым працаваў на танкавым заводзе ў Ніжнім Тагіле.

Андрэй Мітрафанавіч Кіжаватаў нарадзіўся 31 жніўня 1907 г. у сяле Селікса Гарадзішчанскага павета Пензенскай губерні (цяпер сяло Кіжаватава Бясонаўскага раёна Пензенскай вобласці) у сялянскай сям’і. У Чырвонай арміі з 15 лістапада 1929 г. Закончыў школу малодшага каманднага саставу ў артылерыйскім дывізіёне, у 1930 г. стаў камандзірам гарматы ў асобным конным дывізіёне Заходняй пагранічнай акругі.

Іван Канстанцінавіч Кабушкін нарадзіўся 15 лютага 1915 г. у в. Малахоўцы Баранавіцкага раёна. Гэта быў самы разгар Першай сусветнай вайны, летам 1915 г. нямецкія войскі ўвайшлі на тэрыторыю Беларусі. Сям’я Кабушкіных, ратуючыся, пакінула родную вёску і адправілася на ўсход.

Іван Паўлавіч Лісін нарадзіўся 10 сакавіка 1914 г. у сяле Мала-Нікольск Тарскай акругі Табольскай губерні (цяпер Мурамцаўскага раёна Омскай вобласці) у беднай сялянскай сям’і. У 1926 г. закончыў чатыры класы школы. Працаваў у калгасе, на Кам-Курскім маслазаводзе, з 1937 г. – лесарубам у Талданскім леспрамгасе трэста «Дальтранслес» на Далёкім Усходзе.

Васіль Сцяпанавіч Папоў нарадзіўся 8 студзеня 1894 г. у станіцы Праабражэнская Хапёрскай акругі (цяпер г. п. Кіквідзе Валгаградскай вобласці) у сям’і данскога казака. Закончыў настаўніцкую семінарыю. У 1916 г. прызваны ў Рускую імператарскую армію, закончыў школу прапаршчыкаў. Камандаваў узводам у Данскім казачым палку, ваяваў на Паўднёва-Заходнім фронце Першай сусветнай вайны.

Уладзімір Іванавіч Логінаў нарадзіўся 15 верасня 1923 г. у г. Белая Царква Кіеўскай губерні (цяпер Кіеўскай вобласці) у сям’і рабочага. У 1941 г. закончыў дзесяцігодку.

У Чырвонай арміі з ліпеня 1941 г. У 1942 г. закончыў Омскае ваеннае пяхотнае вучылішча. З красавіка 1942 г. – камандзір узвода супрацьтанкавых ружаў 157-га Маскоўскага ўмацаванага раёна.

Канстанцін Іванавіч Царыцын нарадзіўся 9 ліпеня 1923 г. у в. Калупаева Старыцкага павета Цвярской губерні (цяпер Ржэўскага раёна Цвярской вобласці) у сялянскай сям’і. Закончыў сямігодку ў сяле Малагіне. У 1938 г. пераехаў у Ленінград, закончыў сярэднюю школу № 16, працаваў вучнем слесара.

Віктар Палікарпавіч Мішэнін нарадзіўся 23 лютага 1913 г. у пасёлку Юзаўка Бахмуцкага павета Екацерынаслаўскай губерні (цяпер г. Данецк) у рабочай сям’і. З 1928 г. працаваў токарам, затым канструктарам на Данецкім металургічным заводзе. Закончыў Данецкі металургічны інстытут (1938).

У Чырвонай арміі служыў у 1936–1937 гг. і з ліпеня 1941 г. Змагаўся на Заходнім, 1-м Беларускім, 2-м Беларускім франтах. У баях быў двойчы паранены (10 лютага 1942 г. і 18 сакавіка 1943 г.), пасля выздараўлення вяртаўся ў вайсковую разведку. Паспяхова правёў шмат адказных і цяжкіх баявых заданняў.