Фёдар Якаўлевіч Дзенісевіч нарадзіўся 18 сакавіка 1897 г. у вёсцы Падарэссе Бабруйскага павета (цяпер Старадарожскага раёна Мінскай вобласці) у сям’і чорнарабочага. Пасля заканчэння сельскай школы працаваў па найму на чыгунцы, потым на лесапілцы. У 1916 г. быў прызваны ў войска. Удзельнічаў у баявых аперацыях у арміі генерала Брусілава на Паўднёва-Заходнім фронце. Быў паранены.

У пісьмовых крыніцах першая царква ў в. Балоты Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці згадваецца ў 1652 г. Паколькі значная частка зямель была забалочанай, яна была ўзведзена на пагорку. Генерал-губернатар М. М. Мураўёў, які паклаў канец польска-каталіцкаму дамінаванню над праваслаўнымі сялянамі, у памяць падзей 1863–1864 гг. падараваў Балоцкаму храму сярэбраны пазалочаны крыж, далейшы лёс якога, на жаль, невядомы.

Вытокі праваслаўнага храма ў аг. Азяты Жабінкаўскага раёна Брэсцкай вобласці звязаныя з берасцейскім родам Гайкаў, якія з’яўляліся ўладарамі маёнтка Азяты. Датай узвядзення царквыў паселішчы лічыцца канец ХV ст., а яе заснавальнікам — Мікалай Фёдаравіч Гайка, які дараваў першы фундуш на храм і назваў царкву ў гонар свайго нябеснага заступніка — свяціцеля Мікалая Цудатворца.

Уладзімір Мікалаевіч Губенка нарадзіўся 13 красавіка 1932 г. у г. Канатопе Сумскай вобласці (Украінская ССР). У студзені 1940 г. яго бацьку, Мікалая Васільевіча Губенку, назначылі начальнікам чыгуначнага тэхнікума ў г. Брэсце, таму сям’я ў 1940 г. пераехала ў гэты горад. Маці, Таццяна Станіславаўна Смалавік, стала працаваць у Доме палітасветы, была абрана дэпутатам гарадскога Савета народных дэпутатаў.

Іван ФёдаравічМілаянін нарадзіўся 17 красавіка 1912 г. у в. Васільеўка Палтаўскай вобласці (Украіна) ў сям’і селяніна-бедняка. Рана застаўся сіратою: бацьку забілі бандыты, а маці памерла, калі хлопчыку было 11 гадоў. З 1922 г. Іван выхоўваўся ў дзіцячых дамах.