Для маладога пакалення сёння цяжка ўявіць, як выглядаў Маларыцкі раён паўстагоддзя таму. Больш за 60% зямель раёна былі пераўвільготненыя, сенажаці адрозніваліся нізкай прадуктыўнасцю, аб сеяных травах не мелі паняцця. Людзі ведалі: тут схаваныя запасы торфу, і калі асушыць балоты, яны прынясуць урадлівасць. Сёння замест непраходных балот, качкаватых паш і цераспалосіц раскінуліся дагледжаныя палі. Зніклі гнілыя багны і закінутыя пусткі — гэта стала магчымым дзякуючы маштабнай меліярацыі.

Павел Лаўрэнцьевіч Калыска нарадзіўся 11 ліпеня 1896 г. у в. Клешчы Дружылавіцкай воласці Кобрынскага павета Гродзенскай губерні (цяпер у складзе Сочыўкаўскага сельсавета Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці) у сялянскай сям’і.

Павел Лаўрэнцьевіч Калыска нарадзіўся 11 ліпеня 1896 г. у в. Клешчы Дружылавіцкай воласці Кобрынскага павета Гродзенскай губерні (цяпер у складзе Сочыўкаўскага сельсавета Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці) у сялянскай сям’і.

Вёска Глінна Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці ў пісьмовых крыніцах упершыню ўзгадваецца ў 1496 г. у Пінскім княстве Берасцейскага ваяводства. Адапелятыўная назва утворана ад наймення горнай пароды гліна, характарызуе глебава-грунтовыя адметнасці наваколля вёскі. У 1517 г. Глінна ўваходзіла ў маёнтак Чарневіча (уласнасць Нелюбовічаў). Упамінаецца ў апісанні мяжы паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Каронай Польскай у 1546 г. як Гліннае Дружылавіцкага двара Пінскага княства.

Пэўныя набыткі былі атрыманы ў Драгічынскім раёне ў 12-й пяцігодцы (1986–1990). У 1986 г. раён выходзіў пераможцам у рэспубліканскім сацыялістычным спаборніцтве за лепшыя вынікі вытворча-эканамічнай дзейнасці ў выкананні заданняў Харчовай праграмы СССР. За дасягненне найвышэйшых вынікаў ва Усесаюзным сацыялістычным спаборніцтве, за паспяховае правядзенне зімоўкі жывёлы, павелічэнне вытворчасці і закупак прадуктаў жывёлагадоўлі ў зімовы перыяд 1987–1988 гг. раён быў узнагароджаны Ганаровай граматай ЦК КПСС, Савета Miністраў СССР, ВЦСПС і ЦК ВЛКСМ.