Аляксандр Рыгоравіч Радзько нарадзіўся 10 мая 1850 г. у Камянец-Літоўску Брэсцкага павета Гродзенскай губерні (цяпер г. Камянец Брэсцкай вобласці). Яго бацькі Рыгор і Канстанцыя Радзько былі дваранамі, валодалі невялікім маёнткам у в. Алешкавічы, але пражывалі ў Камянцы. Аляксандр атрымаў добрую хатнюю адукацыю.

Павел Іванавіч Лук нарадзіўся 1 сакавіка 1956 г. у в. Жылічы Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці. Вучыўся ў Мікалаеўскай базавай школе, Камянецкай сярэдняй школе. У час вучобы з’яўляўся членам рэдкалегіі школьнай сценгазеты.

Вёска Баршчэва Камянецкага раёна Брэсцкай  вобласці ўпершыню згадваецца ў XV ст. у дакументах караля Казіміра. Захаваліся звесткі, што фундуш на Баршчэўскую царкву ў 1686 г. зрабілі Сапегі. Гэтыя звесткі даюць магчымасць меркаваць, што мясцовую святыню пабудавалі ў час, блізкі да фундушовага. Паводле дакументальных звестак, у 1718 г. фундатарам Баршчэўскай царквы быў памешчык Станіслаў Хжаноўскі. У XIX ст. у вёсцы былі карчма, млыны, бровар, кузня і царква.

Горад Высокае Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці прайшоў вялікі гістарычны шлях. На пачатку ХХ ст. у горадзе дзейнічала трохкласнае вучылішча, у 1912 г. пераўтворана ў двухкласнае з пяццю групамі. Пасля 1921 г., калі Высокае ўвайшло ў склад Польшчы, пачалі функцыянаваць дзве школы: адна для праваслаўных і католікаў, другая — для яўрэяў. Размяшчаліся школы ў прыстасаваных памяшканнях, арандаваных кватэрах. На сродкі насельніцтва і з дапамогай улад у 1938 г. быў узведзены трохпавярховы будынак сямігадовай школы.

Пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР 4 снежня 1939 г. былі ўтвораны Баранавіцкая, Брэсцкая, Пінская і інш. вобласці. Паводле Указа Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР ад 15 студзеня 1940 г. утвораны Высокаўскі раён з цэнтрам у г. Высокае ў складзе Брэсцкай вобласці.

Больш за сто гадоў па традыцыі перад святкаваннем Успення Святой Багародзіцы сотні паломнікаў нясуць паклонныя крыжы ва ўрочышча «Грушка», каб памаліцца за здароўе сваіх блізкіх. Пасярод поля на пагорку вакол самотнага дрэва ўстаноўлена некалькі сотняў праваслаўных крыжоў.

Канстанцін Аляксеевіч Пушкарэвіч нарадзіўся 22 кастрычніка 1890 г. у в. Пясчатка Палавецкай воласці Брэсцкага павета Гродзенскай губерні (цяпер Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці) у сям’і селяніна, адстаўнога унтэр-афіцэра. З васьмі гадоў жыў у дзядзькі, земскага фельчара. Вучыўся ў Гродзенскай гімназіі, з чацвёртага класа існаваў на ўласныя заробкі рэпетытара, атрымліваў за поспехі ў рускай мове стыпендыю імя В. П. Астрагорскага. Удзельнічаў у працы Гродзенскага гуртка беларускай моладзі.

Гісторыя адкрытага акцыянернага таварыства «АграНіва» Камянецкага раёна пачалася ў 1950 г., калі асабістыя сялянскія гаспадаркі аб'ядналіся ў калгас імя Ф. Э. Дзяржынскага. Першым старшынёй быў Ф. М. Гупянюк.

Леў Сямёнавіч Паеўскі нарадзіўся 19 верасня 1850 г. у Асінгарадку Віленскай губерні (цяпер Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці). Вучыўся ў Кобрынскім духоўным вучылішчы, працягваў адукацыю ў Віленскай духоўнай семінарыі, якую закончыў у 1873 г. па другім разрадзе.

Вячаслаў Васільевіч Сашко нарадзіўся 16 верасня 1954 г. у в. Мачулішча Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці. Яго дзед быў майстравітым чалавекам, на чале брыгады ў паўсотні чалавек пабудаваў мост у Семятычах і школу, у якой пазней вучыўся яго ўнук. Бацька быў вадзіцелем калгаснай грузавой машыны, часта браў сына ў паездкі. Вячаслаў з дзяцінства бачыў вакол працавітых людзей, уключыўся ў работу на гаспадарцы, з дванаццаці гадоў на жніве нават працаваў на камбайне.