Васіль Фёдаравіч Марозаў нарадзіўся 23 снежня 1925 г. у п. Васільсурск Варатынскага раёна Ніжагародскай вобласці ў сям’і рабочага. У яго былі тры браты і сястра. Жылі фактычна на хутары. З дзяцінства зведаў цяжкую фізічную працу, рыбалку і паляванне, каб дапамагаць карміць вялікую сям’ю. Закончыў восем класаў, працаваў у лясгасе на нарыхтоўцы лесу. Бацька з пачаткам вайны пайшоў на фронт. Брат Анатоль загінуў на фронце. Брат Уладзімір ваяваў на танку, затым працаваў на танкавым заводзе ў Ніжнім Тагіле.

Леў Сямёнавіч Паеўскі нарадзіўся 19 верасня 1850 г. у Асінгарадку Віленскай губерні (цяпер Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці). Вучыўся ў Кобрынскім духоўным вучылішчы, працягваў адукацыю ў Віленскай духоўнай семінарыі, якую закончыў у 1873 г. па другім разрадзе.

Пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР 4 снежня 1939 г. былі ўтвораны Баранавіцкая, Брэсцкая, Пінская і інш. вобласці. Паводле Указа Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 15 студзеня 1940 г. утвораны Жабчыцкі раён з цэнтрам у вёсцы Жабчыцы ў складзе Пінскай вобласці.

Іван Іванавіч Васілевіч нарадзіўся 30 чэрвеня 1895 г. у в. Падстарынь Слонімскага павета Гродзенскай губерні (цяпер Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці) у сялянскай сям’і. У 1914 г. скончыў чатырохкласнае гарадское вучылішча і двухкласную лясную школу. З настаўніцкай семінарыі яго выключылі за чытанне нелегальнай літаратуры.

Уладзімір Ільіч Сёмачкін нарадзіўся 25 красавіка 1939 г. у г. Арле ў сям’і палітрука Ільі Ягоравіча Сёмачкіна (1907–1941). У верасні 1939 г. 125-ы стралковы полк, у якім служыў бацька, быў пераведзены ў Брэсцкую крэпасць. З першых хвілін Вялікай Айчыннай вайны Сёмачкіны разам з іншымі жыхарамі крэпасці трапілі пад агонь.